Teofil Leon Bochentyn
Biografia
Teofil Leon Bochentyn, urodzony 24 listopada 1913 w Wejherowie, był synem Wojciecha i Anastazji z domu Lemke. Jego ojciec zginął podczas I wojny światowej. Młody Teofil odbył czynną służbę wojskową w latach 1936-1937, ukończył szkołę podoficerską oraz służył w Pułku Piechoty Legii Akademickiej w Warszawie-Pradze. Awansował do stopnia kaprala i został przeniesiony do rezerwy. Był aktywnym członkiem Polskiego Związku Zachodniego i brał udział w budowie kopca Józefa Piłsudskiego w Krakowie.
Jako Instruktor Przysposobienia Wojskowego uczył w Państwowej Szkole Morskiej w Gdyni. W maju 1939 został przydzielony do 1 Morskiego Baonu Strzelców, a następnie do Dowództwa Ochotniczej Kompanii Harcerskiej jako podoficer broni. 9 września 1939 brał udział w starciu z III batalionem 322 pułku piechoty majora Heinricha von Diesta w obronie wsi Biała Rzeka.
Jego nazwisko znalazło się na liście proskrypcyjnej. 5 listopada 1939 został aresztowany przez gestapowskich w Wejherowie. 8 listopada 1939 został wywieziony do lasu niedaleko Piaśnicy i tam rozstrzelany. Szczątki najprawdopodobniej spalono w 1944 roku. Bochentyn był żonaty z Bertą z domu Miotk od 1938; pary mieli jedną córkę.